بایگانی دسته بندی "طراحی"

چین طرح/

دولت اسلامی عراق و سوریه که به نام داعش شناخته می‌شود، در سرزمین‌های تحت سلطه خود شکست خورده است و بعید به نظر می‌رسد در پاکستان به موفقیتی دست یابد، زیرا عملیات نظامی کنونی و طرح مبارزه با رادیکالیسم در این کشور، فرصت‌های داعش را کاهش می‌دهد و اجازه نمی‌دهد فضای عملیاتی مناسبی برای این گروه ایجاد شود. در پاکستان، ابزارهای مختلفی برای میانجیگری در کشمکش‌ها و رفع نارضایتی عمومی وجود دارند. از جمله این ابزارها، پارلمان، کنفرانس‌های احزاب، دستگاه قضایی مستقل، رسانه‌ها، سیستم حزبی سیاسی نیرومند و جامعه مدنی می‌باشند.

ظهور گروه افراطی داعش، یک پدیده جدید در معماری امنیتی خاورمیانه نیست بلکه ریشه‌های عمیقی در کشورهای منطقه دارد که به واسطه سازه‌های نظامی ضعیف، سیستم‌های سیاسی اقتدارگرا و محیط امنیتی وخیم، فرصت بروز یافته است اما پاکستان دولتی دموکراتیک و معتدل و دارای جامعه‌ای پر جنب‌وجوش است. پاسخ و واکنش منعطف رهبری نظامی- غیرنظامی این کشور به خشونت‌های تحریک طالبان پاکستان، جنبش خلافت و جهاد، جندالله و جماعت الاحرار و غیره، امکان راه‌یابی هرگونه سازمان شبه‌نظامی فراملی مانند داعش را کاهش می‌دهد و اجازه نمی‌دهد این گروه سنگر و دژ خود را در پاکستان پایه‌گذاری کند.

به دلایل گوناگون، احتمال رشد داعش در پاکستان به عنوان یک سازمان تروریستی بسیار اندک است. داعش برای بقای خود در خاورمیانه با نیروهای سوریه، عراق، روسیه و نیروهای ائتلافی به رهبری ایالات‌متحده مبارزه می‌کند. گزارش‌ها حاکی از آن است که البغدادی، رهبر و بنیان‌گذار این گروه در سال ۲۰۱۶ مجروح شده، از میزان درآمدهای گروه کاسته شده و از لحاظ اقتصادی و مالی نیز وضعیت نابسامانی دارد. درآمد سالیانه این گروه به بیش از نصف کاهش داشته و  از ۱٫۹ میلیارد دلار در سال ۲۰۱۴ به ۸۷۰ میلیون دلار در سال ۲۰۱۶ رسیده و در اوایل سال ۲۰۱۷،  بخش قابل توجهی از قلمرو خود را از دست داد. داعش در اواسط ۲۰۱۴ در عراق و سوریه سرزمین‌های بسیار و جمعیت شش میلیون نفری را تحت کنترل خود داشت. در سپتامبر ۲۰۱۷ یک پیام ۴۵ دقیقه‌ای صوتی از سوی البغدادی منتشر شد که تلاشی بود برای نشان دادن این که داعش هنوز یک سازمان قدرتمند و ریشه‌دار است. اما با این وجود، بعید به نظر می‌رسد، این گروه دوباره قدرتمند شود یا  قادر باشد در مناطق دور دست گسترش پیدا کند.

یکی از عوامل نهفته در موفقیت داعش در عراق و سوریه، اختلاف جدی فرقه‌ای بین مسلمانان سنی و شیعه بوده است. اکثر مسلمانان عراقی شیعه‌اند و سنی‌ها در اقلیت هستند، در حالی که در سوریه شیعیان در اقلیت هستند و مسلمانان سنی اکثریت جامعه را تشکیل می‌دهند. داعش یک نیروی ستیزه جوی سنی است که از اقلیت سنی عراق و اکثریت اهل سنت سوریه برآمده است. داعش سازمانی است که بروز خشم و شرارت خود را به سوی مسلمانان، بویژه شیعیان هدایت کرده است. در حالی که القاعده نیز شیعیان را به عنوان مرتد و منحرف می‌شناسد اما به ندرت شیعیان را برای کشتار مورد هدف قرار می‌دهد. در طول جنگ عراق، ابومصعب الزرقاوی بذر این گروه را با ایجاد اتحاد با رهبران سنی پس از سقوط صدام حسین کاشت. او چندین بمب‌گذار انتحاری را به مساجد و بازارهای شیعیان فرستاد، حجاب و چادر زنان را اجباری کرد و حتی شخصیت‌های برجسته در جامعه نیز به دستور وی اعدام شدند.

با این حال، سلطنت ترور و وحشت او دیری نپایید و در سال ۲۰۰۶ و در پی افزایش سربازان آمریکایی در عراق فروپاشید. هر چند، مرگ زرقاوی و پیروزی ایالات‌متحده در بغداد، داعش را تضعیف کرد، اما متأسفانه شکاف میان شیعه و سنی را که البغدادی ایجاد کرده بود، هرگز ترمیم نکرد. ]پس از سقوط صدام [نوری المالکی، نخست‌وزیر وقت عراق، قادر به ایجاد صلح پایدار نبود زیرا ائتلاف حاکم به رهبری شیعه، تمایلی به مصالحه نداشت و بیشتر مشتاق انتقام‌گیری و جنگ‌افروزی بود. نفرت سنی‌ها دوباره پرورش یافت و با خروج کامل نیروهای ایالات‌متحده در سال ۲۰۱۱، البغدادی و گروه وی خود را دوباره به عنوان دولت اسلامی عراق معرفی کردند و یک‌ بار دیگر شیعیان و حتی غیرنظامیان را با کمک فرماندهان سابق و سربازان ارتش صدام مورد هدف قرار دادند. البغدادی با بالا بردن مرتبه خود، شیعه را در سوریه نیز هدف حملات قرار داد. در آن هنگام در سوریه قیام سکولار علیه رئیس‌جمهور بشار اسد در جریان بود.

هر چند در پاکستان نیز شکاف‌های فرقه‌ای وجود دارد اما این شکاف‌ها عمیق نیست و امکان آن وجود ندارد که توسط هر سازمان ستیزه‌جوی فراملی، مورد استفاده قرار گیرد. سلطه فیزیکی داعش بر پاکستان ساده و آسان نیست. سوریه و عراق را جنگ داخلی فرا گرفته بود. اما بر اساس قوانین پاکستان، حقوق تمام افراد اعم از مسلمانان و غیر مسلمان (مانند مسیحیان، بهاییان، بودائی‌ها، هندوها، جین‌ها، کلاش‌ها، پارسی‌ها و سیک‌ها) یکسان و محفوظ است. قانون اساسی ۱۹۷۳ پاکستان حقوق هر شهروند را بدون توجه به دین، رنگ، نژاد یا اعتقادات به رسمیت می‌شناسد و به صراحت از ایمنی و محفوظ بودن ادیان، اعتقادات و مذاهب غیر مسلمان در پاکستان حمایت شده است. مسلمانان شیعه پاکستان به خوبی در جامعه ادغام شده‌اند و در سطح دولتی تبعیض سیستماتیکی علیه آن‌ها وجود ندارد. از این رو، ساختار اجتماعی- فرهنگی و سیاسی در پاکستان با منطقه خلیج ]فارس[ متفاوت است و به همین دلیل فرصت‌های قاطع برای نفوذ داعش را كاهش می‌دهد. 

جامعه مدنی در مبارزات فرهنگی و سنتی دموکراتیک در پاکستان نقش اساسی ایفا کرده و طبقه حاکم را مجبور کرد تا قطعنامه‌های هدف (عینی و معقول۱۹۴۹) و اولین قانون اساسی پاکستان (۱۹۵۶) را تصویب کند. جامعه مدنی، ژنرال ایوب خان را وادار کرد از قدرت استعفا دهد و هنگامی که قیمت شکر افزایش یافت، جامعه مدنی نتوانست آن را تحمل کند و با اعتراضات و اعلانات، نارضایتی خود را نشان داد. در عین حال جامعه مدنی پاکستان ممکن است هنوز چندان توسعه یافته نباشد. سازمان‌ها و گروه‌های جامعه مدنی به طور آشکارا بدون ترس و فریب‌کاری سیاست‌های دولت را مورد انتقاد قرار می‌دهند و جنبش حقوقدانان را علیه دولت مشرف خواستار شدند. گروه‌های حقوق بشر امروز از اغلب اقدامات دولتی انتقاد کرده و صدای پر جنب‌وجوش جامعه مدنی محسوب می‌شوند. بنابراین، هر زمان که لازم باشد، تجمع‌های بزرگ به دفعات به گردش و حرکت در می‌آید. نقش جامعه مدنی روز به روز در پاکستان پررنگ‌تر می‌شود.

سازمان‌های جوامع مدنی در این کشور به طور سنتی بر حقوق اقلیت‌ها و زنان و بر توسعه اجتماعی در مناطق روستایی متمرکز شده‌اند. تمرکز جدید آن‌ها بر حاکمیت قانون، وجود یک دولت نماینده مردم و ایجاد دموکراسی به عنوان یک ارزش جهانی اجتماعی است. این جامعه به “اسلام معتدل و سنت‌های صوفی” اعتقاد دارد. در شبه‌ قاره، اسلام از طريق تصوف گسترش يافت. زیارتگاه‌ها هنوز در زندگی اکثر پاکستانی‌ها نقش مهم اقتصادی و معنوی ایفا می‌کنند. به همین دلایل است که گروه‌هایی مانند تحریک طالبان پاکستان و داعش نمی‌تواند تبدیل به یک جنبش و نیروی ملی سراسری در پاکستان شود.

در پاکستان یک “سنت سیاسی” پایه‌گذاری شده وجود دارد که به مفهوم آن این است؛ مسائل اجتماعی – سیاسی از طریق ابزارهای سیاسی و نظم قانونی قابل حل است. این مسئله نهادهایی را تحت چارچوب قانون اساسی تقویت می‌کند که به فدرالیسم و عدم تمرکز قدرت اعتقاد دارند. علاوه بر این، با وجود مداخلات نظامی، پاکستان تبدیل به یک دولت دیکتاتوری متمرکز نشده است. جنبش برای دموکراسی در پاکستان ممکن است نقاط ضعف خود را داشته باشد اما نمی‌تواند به راحتی از بین رفته و یا تخریب شود. ایجاد دموکراسی به یک مسئله و دغدغه سیاسی تبدیل شده و این امر نشان‌دهنده عادات و رسوم قومی (ویژگی ملی) مشهور پاکستان است.

برخلاف نظام دموکراتیک پاکستان، در حکومت‌های خاورمیانه اختناق سیاسی وجود دارد که به شکایات مردم محلی پاسخی نمی‌دهد. در پاکستان، بسیاری از راهبردهای میانجیگری در کشمکش‌ها مانند پارلمان، کنفرانس‌های همه احزاب، دستگاه قضایی مستقل، رسانه‌ها، یک سیستم حزبی سیاسی قوی و سکوهای جامعه مدنی برای رفع نارضایتی عمومی وجود دارد. اما چنین رسانه‌هایی در سیستم‌های سیاسی خاورمیانه در دسترس نیستند و به همین دلیل است که سرکوب آزادی‌های اجتماعی- اقتصادی، سیاسی و مدنی جوامع خاورمیانه را مستعد ابتلا به شورش‌های سیاسی کرده است که منجر به بی‌ثباتی و ناامنی در این کشورها می‌شود. دموکراسی نهادینه شده، یک عامل اصلی است که از دولت پاکستان در برابر هر گونه شورش محافظت می‌کند.

اصول اخلاقی و عادات قومی ارتش و بوروکراسی پاکستان نیز بر اساس دیدگاه قائد اعظم، اصول و باور به یک دولت دموکراتیک پاکستانی است. این نهادها تابع و به نفع مردم و دولت محسوب می‌شوند، در حالی که در خاورمیانه حکومت‌ها با ایجاد یک مبنای قانونی سفت‌وسخت برای سرکوب مخالفان تشکیل می‌شود. این حکومت‌ها از سیستم گسترده‌ای از حامیان، برای ایجاد حمایت از نخبگان جهت کنترل دولت به صورت دائمی استفاده می‌کنند و نمود دموکرات برای محافظت از حاکمان مستبد شکل می‌دهند و بدین وسیله می‌خواهند ثبات رژیم‌های سلطنتی اقتدارگرا را تضمین کنند. بنابراین این مسائل سبب شد بهار عربی به ویژه در کشورهایی مانند سوریه، به جنگ‌های داخلی تبدیل گردد. عدم رسیدگی به شکایات توده‌های محلی، فضا را برای ایدئولوگ‌های انقلابی فراملی فراهم می‌کند.

از زمان وقوع حادثه ۱۱ سپتامبر، پاکستان صادقانه تلاش کرده است تا تروریسم را از خاک خود محو کند. در این راستا، دولت پاکستان اقدامات متعددی را اتخاذ کرد. نه تنها علیه ستیزه جویانی مانند تحریک طالبان پاکستان که پناهگاه‌های خود را در مناطق قبایلی تأسیس کرده بودند؛ ایستاد بلکه همچنین اقداماتی علیه افراط‌گرایی خارجی انجام داد و اجازه نداد نزاع طلبی بیشتر در کشور ایجاد شود. این اقدامات عبارت‌اند از برنامه‌هایی مانند از بین بردن رادیکالیسم؛ به عنوان مثال برنامه سوات ۲۰۰۹ و برنامه پنجاب ۲۰۱۱ و شروع سیاست‌های ضد رادیکالیسم مانند سیاست امنیت داخلی ملی ۲۰۱۴، برنامه اقدام ملی (NAP2014) و قانون حفاظت از پاکستان ۲۰۱۴٫  برنامه سوات ۲۵۰۰ ستیزه جو را تا سال ۲۰۱۵ اسکان داد و به جامعه برگرداند و پس از راه اندازی مجدد برنامه پنجاب در سال ۲۰۱۵، هزار سی‌ودو تن از افراط‌گرایان، برای حضور در این طرح انتخاب شدند. گروه مبارزه با تروریسم ایالت سند در حال برنامه‌ریزی برای شروع و ایجاد یک برنامه ضد رادیکالیسم برای حدود ۳۰۰ ستیزه‌جو است. این گروه با موفقیت دو نوجوان را که عزم رفتن به سوریه را داشتند، تحت بازپروری گرفت و اصلاح کرد.

ارتش پاکستان موفقانه دست به عملیات‌های عمده‌ای مانند راه نجات در وزیرستان جنوبی و راه راست در سوات (در سال ۲۰۰۹) و عملیات ضرب عضب که با  عملیات ردالفساد دنبال شد را انجام داد. این عملیات به ترتیب در اواسط ۲۰۱۴  و در سال ۲۰۱۷ در وزیرستان شمالی و در سراسر کشور علیه طالبان آغاز شد. به تازگی نیروهای امنیتی عملیات جستجو را با هدف تعیین محل تروریست‌ها، مبلغان و پناهگاه‌های آن‌ها شروع کرده‌اند. برنامه NAP همچنین برای ریشه‌کن کردن افراط‌گرایی و ستیزه‌جویی از پاکستان طراحی شده که شامل اصلاحات مدارس می‌شود. همچنین ممنوعیت سازمان‌های فرقه‌ای تحت نام‌های جدید، مقابله با سخنان نفرت برانگیز و انتشار مطالب افراط‌گرایانه، ممنوعیت احترام به تروریسم و سازمان‌های تروریستی از طریق رسانه‌های چاپی و الکترونیکی و مجازات استفاده ناصحیح از بلندگوها و غیره در دستور کار قرار دارد.

در نتیجه این اقدامات، کاهش چشمگیر حوادث تروریستی و بهبود وضعیت قانون و نظم در پاکستان مشاهده می‌شود. بر اساس آخرین گزارش سازمان ملی مبارزه با تروریسم (NACTA) در سال ۲۰۱۷ با عنوان “کاهش تروریسم در پاکستان”، پاکستان شاهد کاهش شدید حوادث تروریستی بوده است. در سال ۲۰۱۰، این کشور با حوادث مکرر تروریستی مواجه بود که تعداد آن به ۲۰۶۱ مورد می‌رسید. در حالی که بر خلاف سال ۲۰۱۰، در سال ۲۰۱۶ تعداد ۷۸۵ حادثه تروریستی رخ داده و در سال ۲۰۱۷ تعداد حوادث تروریستی به ۴۲۶ مورد رسیده است. ایدئولوژی داعش، دموکراسی را برای تحولات سیاسی کافی نمی‌داند و معتقد است که روند دموکراتیک با فلسفه اسلامی حکومت‌داری مخالف است. این  گروه شبه‌دولتی تلاش می‌کند تا فرآیندهای سیاسی موجود را با شیوه و روش شریعت خاص خودش، از طریق اعمال زور و قدرت مؤثر جایگزین کند.

انتهای مطلب/

 

«آنچه در این متن آمده به معنای تأیید محتوای آن از سوی «موسسه چین طرح» نیست و تنها در راستای اطلاع رسانی و انعكاس نظرات تحليلگران و منابع مختلف منتشر شده است»

admin بدون نظر ادامه مطلب

به گزارش ایرنا اعلام عزای عمومی در ایران ، واکنش کشورهای آفریقا به سخنان اخیر دونالد ترامپ در باره مهاجرین ،ترکیه آمریکا را به تلاش برای مشروعیت بخشیدن به گروه های تروریستی در سوریه متهم کرد از عنوان های مهم خبری روزنامه های چاپ باکو در روز دوشنبه ۲۵ دی است.
 
** آذربایجان
– جمهوری آذربایجان در سال جاری میلادی میزبان چند مسابقات بین المللی ورزشی خواهد بود
– در سال ۲۰۱۷ میلادی ۱۱۷ هزار فرصت شغلی دایمی در جمهوری آذربایجان ایجاد شده است
– ذ خایر نفت و گاز جمهوری آذربایجان ۹٫۵ میلیارد تن برآورد می شود

– ** ینی مساوات
– در رابطه با جانباختگان نفت‌کش سانچی عزای عمومی در سراسر ایران اعلام شد
– آنکارا : آمریکا برای مشروعیت بخشیدن به گروه های تروریستی در سوریه تلاش می کند
– کشورهای آفریقای خواستار عذرخواهی دونالد ترامپ هستند
– رییس جمهوری ایران: تلاش های دونالد ترامپ برای نقض برجام دچار شکست شد

– ** باکو – خبر
– بانک جهانی خط لوله گازی ترانس آناتولی را زیر ساخت حمل و نقل انرژی برای کشورهای اروپای جنوب شرفی عنوان کرد
– تهران به آمریکا که از خط قرمز عبور کرده است با انجام اقدامات جدی هشدار داد
– استخراج گاز طبیعی فاز دوم توسعه میدان شاهدنیز جمهوری آذربایجان در ماه سپتامبر آغاز می شود
– واکنش سخت سازمان ملل متحد به سخنان توهین آمیز دونالد ترامپ در باره مهاجرین

** شرق
– ترکیه آمریکا را به تلاش برای مشروعیت بخشیدن به گروه های تروریستی در سوریه متهم کرد
– عملیات جست و جوی سه کوهنورد مفقود شده در جمهوری آذربایجان ادامه دارد
– تعداد جان باختگان در حوادث اخیر در ایران اعلام شد

 
 
 

admin بدون نظر ادامه مطلب

الهام علی اف حادثه آتش سوزی نفتکش ایران را به رئیس جمهوری کشورمان تسلیت گفت

دوشنبه ۲۵ دی ۱۳۹۶ ساعت ۱۳:۵۴

الهام علی اف حادثه آتش سوزی نفتکش ایران را به رئیس جمهوری کشورمان تسلیت گفت

به گزارش ایرنا الهام علی اف رئیس جمهوری آذربایجان روز دوشنبه در پیامی به حسن روحانی رئیس جمهوری اسلامی ایران، جان باختن کارکنان نفتکش سانچی را تسلیت گفت .

 

به گزارش ایرنا به نقل از سایت ریاست جمهوری آذربایجان ، در این پیام الهام علی اف آمده است :

رئیس جمهوری محترم ، خبر جان باختن خدمه نفتکش سانحه دیده ، موجب ناراحتی شدید من شد . در رابطه با این فاجعه به شما ، خانواده و نزدیکان جان باختگان و به تمام مردم ایران از سوی خودم و به نمایندگی از مردم جمهوری آذربایجان تسلیت می گویم .

به گزارش ایرنا، روز شنبه ۱۶ دی یک کشتی فله بر چینی حامل ۶۴ هزار تن گندم در سواحل شانگهای به نفتکش ایرانی سانچی که حامل بیش از ۱۳۰ هزار تن میعانات گازی بود، برخورد کرد.

برخورد کشتی باربری «کریستال» با نفتکش ایرانی «سانچی» در دریای چین، سبب آتش گرفتن این نفتکش و جان باختن ۳۲ سرنشین آن شد.

در پی بروز این حادثه تاسف بار هیات دولت با صدور بیانیه ای ضمن عرض تسلیت به خانواده های داغدار، نقش آفرینان صنعت دریانوردی و صنعت نفت کشور و عموم ملت ایران روز دوشنبه را عزای عمومی اعلام کرد.

 

 

Share/Save/Bookmark

admin بدون نظر ادامه مطلب

در واکنش به طرح جدید آمریکا در سوریه؛

کالین: ترکیه حق مبارزه با تروریسم به هر شکلی را دارد

دوشنبه ۲۵ دی ۱۳۹۶ ساعت ۱۳:۵۶

کالین: ترکیه حق مبارزه با تروریسم به هر شکلی را دارد

در واکنش به تشکیل نیرویی از رزمندگان کرد و عرب برای اداره مناطق شمال و شرق سوریه توسط آمریکا، سخنگوی دفتر ریاست جمهوری ترکیه اعلام کرد: آنکارا این حق را دارد که با تمام گروه‌های تروریستی به هر روشی مبارزه کند و به اتخاذ تدابیر لازم برای تضمین امنیت در راستای منافع ملی خود بپردازد.

به گزارش ایسنا، به نقل از خبرگزاری آناتولی، ابرهیم کالین در بیانیه‌ای مکتوب اعلام کرد: در این چارچوب، ترکیه این حق را برای خود قائل است که به هر شکلی با سازمان‌های تروریستی مقابله کند.

وی ادامه داد: ائتلاف بین‌المللی ضد داعش در بیانیه‌ای اعلام کرده است که این ائتلاف برای استقرار شبه‌نظامیان کرد و عرب در مرز سوریه با ترکیه و عراق همکاری می‌کند. آمریکا گام‌های نگران کننده‌ای برای مشروع سازی یگان‌های مدافع خلق که شاخه سوری پ.ک.ک است تحت پرچم مبارزه با داعش انجام می‌دهد. این گام‌ها در راستای ایجاد یک مکان دائمی برای یک گروه تروریستی در منطقه است که چنین وضعیتی غیرقابل قبول است.

کالین افزود: ترکیه به مبارزات خود با تمامی سازمان‌های تروریستی در داخل و خارج از مرزها بدون توجه به اینکه آنها از چه اسم و چه روشی استفاده می‌کنند، ادامه خواهد داد.

ترکیه یگان‌های مدافع خلق کرد سوریه را شاخه سوری پ.ک.ک دانسته و تروریستی می‌داند و بر همین اساس منتقد همکاری آمریکا با یگان‌های مدافع خلق در مبارزه با داعش است.

به تازگی ائتلاف بین المللی تحت امر آمریکا از تصمیم خود برای تشکیل یک نیروی نظامی جدید در مرز سوریه با عراق و ترکیه خبر داد که ۳۰ هزار تن نیرو خواهد داشت و در مرزهای سوریه در شمال و شرق سوریه مستقر خواهند شد.

با توجه به شرایط سوریه و دیدگاه‌های آمریکا، نیروهای کرد موسوم به “یگان‌های مدافع خلق” ستون فقرات این تشکل نظامی جدید خواهند بود. آنکارا این نیروها را وابسته به پ.ک.ک می‌داند و به شدت مخالف تشکیل آن است

 

 

Share/Save/Bookmark

admin بدون نظر ادامه مطلب

آنکارا: آمریکا با آتش بازی می‌کند

دوشنبه ۲۵ دی ۱۳۹۶ ساعت ۱۴:۲۵

آنکارا: آمریکا با آتش بازی می‌کند

معاون نخست وزیر ترکیه در پیامی در توئیتر اعلام کرد: حمایت آمریکا از تشکیل ارتش یگان‌های مدافع خلق کرد سوریه به معنای “بازی با آتش” است.

به گزارش ایسنا، به نقل از خبرگزاری آناتولی، بکر بوزداغ، معاون نخست وزیر ترکیه اعلام کرد: قرار گرفتن آمریکا در کنار یگان‌های مدافع خلق، شاخه سوری پ.ک.ک به جای حمایت از ترکیه و انتقال هزاران سلاح به آنها و اکنون تشکیل ارتش برایشان تحت پرچم نیروی امنیتی مرزی سوریه به معنای بازی با آتش است.

وی ادامه داد: همکاری آمریکا با یگان‌های مدافع خلق به بهانه مبارزه با داعش در چارچوب اتحاد استراتژیک میان آنکارا و واشنگتن قرار نمی‌گیرد.

او تاکید کرد: در برابر اقدامات تحریک آمیز و برای جلوگیری از امنیت کشور و منطقه تمامی تدابیر لازم را اتخاذ خواهیم کرد. همانگونه که رئیس‌جمهور کشورمان اعلام کرد ممکن است شبی شبیخون بزنیم

 

 

Share/Save/Bookmark

admin بدون نظر ادامه مطلب

چین طرح/
 
سید‌محمد علوی زاده:

چندی پیش مقام ارشد دستگاه سیاست خارجی ایران در سفری از پیش اعلام نشده به تاجیکستان سفر کرد. در آن برهه حساس که نشانه‌هایی از بهبود در روابط ۲ کشور قابل پیشبینی نبود، به اعتقاد برخی، سفر وی اقدامی بدون برنامه قبلی و متعاقبا بدون دست‌آمد خاصی توصیف شد. فرضیه‌ای که پس از گذشت یکماه از انجام سفر، نشانه‌هایی از واقعیت را نشان داد و نه تنها اصل موضوع تغییر نکرد، بلکه دوشنبه در قبال ادامه سیاست ایران هراسی خود، مصمم تر نیز بنظر رسید. این وضعیت تاحدودی مبهم در اهداف و سیاست در منطقه آسیای مرکزی که نمودهای پرشماری از آن را می توان ذکر کرد، بتازگی در مسئله دریای خزر نیز نمود یافته است. در حالی که پیش از این ایران با عبور خطوط انتقال گاز از بستر دریای خزر بنابر احتمال خطرات زیست محیطی و همچنین ذینفع نبودن تهران در انتقال پر سود انرژی منطقه به اروپا مخالفت می‌کرد؛ اکنون در چرخشی ۱۸۰ درجه‌ای نسبت به گذشته، به ظاهر با پیش شرط استفاده از فناوریهای بروز از سوی کشورهای ذینفع، با اکتشاف، استخراج و انتقال منابع هیدروکربن از بستر دریای خزر موافقت کرده است. موضوعی که فرضیه مبادله سیاسی را در پس تحولات مرتبط با خطوط انتقال گاز خصوصا پس از راهبردهای جدید چین در حمایت از تاپی و دیدارهای سه جانبه ایران، روسیه و آذربایجان در ذهن متبادر میسازد. در این مقاله بدنبال نشانه‌هایی از فرضیه از پیش گفته خواهیم بود.

چرایی مخالفت سنتی ایران و روسیه با ترانس خزر

اتحادیه اروپا از حدود دو دهه پیش به دلیل محدودیت‌های منابع انرژی و همچنین مشکلات دستیابی مطمئن و ارزان قیمت به آن به ویژه پس از روشن شدن این واقعیت که عامل انرژی می‌تواند به عنوان یک ابزار سیاسی از سوی روسیه به کار گرفته شود، بر آن است تا منابع انرژی و خطوط انتقال آنها و تنوع سازی مسیرهای واردات آن را به شکل جدی تری در عرصه سیاست بین‌الملل دنبال کند و دسترسی به منابع غنی گاز طبیعی و ایجاد بازارهای جدید را در راستای اهداف اقتصادی خود اعمال کند که طرح کریدور گاز جنوبی در حوزه  دریای خزر در راستای این سیاست انرژی قرار دارد.

 از سوی دیگر، برنامه راهبردی ترکمنستان، تبدیل شدن به یک بازیگر استراتژیک در حوزه انرژی است و موقعیت جغرافیایی و ذخایر غنی گاز طبیعی و استراتژی های آن در جهت تنوع بخشیدن به مسیرهای صادرات انرژی بویژه در سال‌های اخیر، زمینه را جهت همکاری‌های گسترده بین‌الملی فراهم آورده است که در این میان، ترانس خزر با ظرفیت انتقال سالانه حدود ۲۰ الی ۳۰ میلیارد متر مکعب گاز به اروپا همواره در سیاست خارجی این کشور جایگاه قابل اعتنایی داشته است.

اهداف سیاست خارجی روسیه در حوزه خزر
الف)تامین‌ منافع‌ ژئواستراتژیک‌


هدف کلاسیک‌ روسـیه‌، تـداوم‌ حـضور قدرتمندانه برای کنترل جمهوری‌های واقع در این حوزه، به منظور تأمین امنیت جـناح جـنوبی این کشور می‌باشد.این منطقه تکمیل‌کننده قلمرو روسیه و به عنوان پل ارتباطی‌ به منطقه خاورمیانه است کـه هـرگونه تحول سیاسی خارج از کنترل مسکو، امنیت ملی آن را تحت تأثیر قرار خواهد داد.افـزایش مـشکلات سیاسی و قومی در جمهوری‌های جنوبی این کشور‌ نـظیر‌ چـچن،چـرکسیا-بالکاریا-کابوردینا،اوستیای شمالی،اینگوش و افزایش نـفوذ وهـابیت در این منطقه و تحت فشار قرار گرفتن دیگر اقوام از طرف آنها، بر اهمیت حـوزه خـزر نسبت به دیگر‌ بخشهای‌ شـوروی سـابق برای مـسکو افـزوده اسـت.

ب)تأمین منافع ژئوپلتیک

تداوم نفوذ روسـیه در حـوزه خزر ارتباط مستقیمی با سرنوشت آینده آن دارد. طبق‌ نظر‌ اکثر تحلیلگران،کنترل مـنابع انـرژی‌ و مسیرهای‌ انتقال آن می‌تواند نماد عینی اعـاده قدرت گذشته مسکو در سـطح جـهانی باشد.چون در این صورت قـادر خـواهد بود ضمن کنترل قسمت عمده‌ نفت‌ و گاز بازار جهانی،کشورهای‌ مصرف‌کننده‌ نفت را کـه اکـثرا دولتهای غربی هستند، برای دریـافت کـمکهای بـیشتر اقتصادی تحت فـشار قـرار دهد.همچنین خواهد تـوانست جـمهوری‌های ساحلی دریای خزر را نیز بیشتر به خود وابسته سازد‌.

ج)تامین‌ منافع اقتصادی

روسیه در مـقایسه بـا سه جمهوری ساحلی دیگر، از لحاظ ذخـایر انـرژی در ردیف چـهارم قـرار دارد؛ لذا تـلاش می‌کند تا ضمن کـنترل مسیرهای انتقال انرژی و روند جریان‌ انتقال‌ سرمایه از‌ طرف غرب به حوز خزر، در منافع اقتصادی حـاصله از آن نـیز شریک شود؛ تا از این‌ طریق قـادر گـردد مـشکلات اقـتصادی خـود را حل کند.

د)تـأمین‌ مـنافع‌ زیـست‌محیطی‌

تـضمین شیوه‌های مطمئن زیست‌ محیطی برای بهره‌برداری از منابع هیدروکربن و منابع ماهی این دریا یکی از‌ اولویت‌های مهم سیاست خارجی روسیه است. یکی از اهداف کرملین از تقسیم آبهای‌ سطح دریا، از این‌ امـر‌ ناشی می‌شود. چون در صورت اعمال حاکمیت مشترک بر روی سطح، دیگر کشورها در برابر هرگونه لطمه به اکوسیستم دریا، مسئولیت بیشتری خواهند داشت. به‌طور کلی از دیدگاه مقامات روسیه، حوزه‌ خزر متشکل از مـجموعه عـوامل نگران‌کننده‌ای است که می‌تواند ضمن تأثیر بر سرنوشت این کشور، ثبات منطقه‌ای و جهانی را نیز تحت تأثیر قرار دهد.

همگی این مسائل شواهدی است که تعیین کننده چرایی راهبرد مسکو در قبال مخالفت با طرح خط لوله ترانس خزر و دیگر طرحهایی است که مشارکت و موافقت روسیه را بهمراه خود نداشته باشد. موضوعی که اکنون با تغییری کلان مواجه شده است و مسکو تاکنون نسبت به اعلامهای غیر رسمی در موافقت خود با عبور خطوط لوله گاز از بستر دریای خزر واکنشی نداشته است.

دلایل مخالفت ایران با طرح ترانس خزر

برای اولین بار در سال ۱۹۹۸، طرح انتقال گاز آسیای مرکزی به اروپا از مسیر ایران-ترکیه مطرح شد. طول این خط لوله تا ترکیه ۱۴۷۰ کیلومتر است که شـامل ۱۴۰ کـیلومتر در خاک ترکمنستان و ۱۳۳۰ کیلومتر در خاک ایران در نظر گرفته شده بود. ایـن خـط امکان صادرات اولیه ۱۰ تا ۲۱ میلیارد متر مـکعب را در طرح خود گنجانده بود.بنا به‌ گـفته مـقامات شرکت‌ انگلیسی‌- هلندی “رویال داچ شـل” این خـط لوله حد اقـل ۷۰۰ مـیلیون دلار ارزانـ‌تر از طرح ترانس خزر در برآورد اولیه درنظر گرفته شد. اما ایـن پروژه عـظیم، طی سالهای بعدی نیز دستخوش مخالفت‌ آمریکا گردیده‌ و طرح ترانس خزر از همان موعد با جدیت بیشتری مطرح شد که بطور طبیعی و بنابر احتمال بالای خطرات زیست محیطی و همچنین رقابت با مسیر ایران، با مخالفت تهران مواجه شد. از همان سال، همواره جمهوری اسلامی ایران در ۴۹ دور نشست کارشناسی و همچنین ۶ دیدار وزرای خارجه کشورهای ساحلی خزر و ۵ ملاقات روسای جمهوری کشورهای منطقه، بر این نظر پافشاری داشت و به همراه روسیه، مخالفت خود را با این طرح همواره بنابر دلایل از پیش گفته ابراز داشت.

در هفتین اجلاس وزرای خارجه در مسکو چه گذشت

پس از نشست ۲ روزه وزرای خارجه کشورهای ۵ گانه ساحلی خزر در اواسط آذرماه ، که بعنوان پیش نشست سران این کشورها در اردیبهشت ماه سال ۹۷ از آن یاد می شود، برخی تحلیلها و اخبار قابل استناد و رسمی از سوی مقامات شرکت کننده و یا منابع خبری آنها منتشر شد که به طور کلی نشان‌ دهنده نتایج مثبت فعالیت گروه “خزر پنج” در حل و فصل مسئله رژیم حقوقی خزر و حفظ ثبات و جلوگیری از درگیری‌ها در منطقه خزر بود. همچنین مطابق برخی شواهد رسمی، به نظر می‌رسد که نهایتا پنج کشور ساحلی خزر اختلافهای خود را حل و فصل کرده و با تعیین مرزهای دریایی خود موافقت کردند. شاهدی بر این ادعا، اظهارات «سرگئی لاوروف»، وزیر امور خارجه روسیه در کنفرانس مطبوعاتی پایان نشست خزر بود که گفت: کشورهای خزر در مورد تمام مسائل باقی‌مانده کنوانسیون رژیم حقوقی دریای خزر به توافق رسیده اند و  متن آن آماده شده است. در آینده‌ای نزدیک، متن این سند مورد ویرایش قرار می‌گیرد و به زبان‌های ملی کشورهای ساحلی خزر ترجمه و برای امضا نهایی در اردیبهشت ماه و همزمان با نشست سران آماده خواهد شد.

علاوه بر مسئله مناقشه برانگیز حدود اختیارات و دریای سرزمینی که همواره یکی از مسائل مورد اختلاف میان کشورهای ۵گانه ساحلی خزر بوده و جزئیاتی از آن نیز منتشر نشده است، مسئله دیگر عدم اشاره به موضوع اختلافی دیگری بود که طی سالیان گذشته همواره یکی از مهمترین دغدغه‌های ایران و روسیه عنوان می‌شد. عبور خط لوله انتقال گاز ترکمنستان به آذربایجان از کف دریای خزر، مسئله‌ای بود که به ظاهر در روز اول نشست، در پشت درهای بسته در خصوص آن تصمیم گیری شد اما حداقل از سوی ایران و روسیه با سیاست سکوت مواجه گردید.

این فرضیه را می‌توان در صحبت‌های محمدجواد ظریف نیز مشاهده کرد که تهران و مسکو دیگر مشکلی در این خصوص ندارند. وی در نشست روز دوم گفت: جمهوری اسلامی ایران در راستای مفهوم توسعه پایدار و همچنین کنوانسیون محیط زیست تهران، باور دارد که همه طرف‌ها در تمامی پروژه‌ها و فعالیت‌های اقتصادی مانند اکتشاف، استخراج و انتقال منابع هیدروکربن، باید ضمن رعایت استاندارهای زیست محیطی – که مورد توافق همه طرف‌ها قرار خواهد گرفت – متعهد به استفاده از فناوری روز در بهره برداری و انتقال در دریای خزر باشند.

 ۲ روز پس از این اجلاس، خبرگزاری «ترکمن مدیا»ی ترکمنستان، نوشت، «مباحث در زمینه تقسیم دریای خزر که بیش از بیست سال ادامه داشت اکنون به پایان رسیده است و کشورهای ساحلی برای تقسیم این دریا موافقت کردند و کنوانسیون مربوط به رژیم حقوقی قرار است در سال آینده میلادی(۲۰۱۸) در آستانه قزاقستان امضاء شود. این گزارش می‌افزاید هر چند که جزئیات توافقهای اخیر کشورهای ساحلی دریای خزر در جریان نشست هفته پیش وزرای خارجه این کشور در مسکو، منتشر نشده ‌است، اما مطلع شدیم که دریای خزر قرار است به بخش‌های ملی (سکتورها) تقسیم شود و به این ترتیب مسئله احداث و عبور خطوط لوله (گاز) از بستر دریای خزر منوط به این می‌باشد که چگونگی اجرای آن را تنها آن کشورهایی که بخش (سکتور) مشترک دارند، هم آهنگ و برای اجرای چنین طرحهایی تصمیم گیری خواهند کرد». به نظر کارشناسان، مورد فوق به آن معنی است که ترکمنستان و جمهوری آذربایجان پس از امضاء کنوانسیون تعیین رژیم حقوقی دریای خزر، می‌توانند خط لوله گاز «ترانس خزر» را بدون سوال و توافق سایر کشورهای ساحلی خزر، احداث کنند.

همچنین، به نظر می‌رسد که توافق خزر، توانایی روسیه یا ایران را برای جلوگیری از توسعه خط لوله برای انتقال گاز ترکمنستان از طریق خزر به آذربایجان و احتمالا به اروپا، از بین می‌برد. به گفته «نیفتی»، مدیر مرکز سیاست خزر در واشنگتن که بلافاصله پس از اجلاس مطرح گردید، بنابر نتایج نشست مسکو، اگر آذربایجان و ترکمنستان تصمیم به ساخت خط لوله بگیرند، هیچ کشوری حداقل از مجاری قانونی نمی‌تواند با آنها مخالفت کند.

چین نوین و قطب بندی‌های جدید در منطقه

از جمله مهمترین دلایلی که میتوان به چرایی موافقت احتمالی ایران و روسیه با طرح دوباره خط لوله ترانس خزر درنظر گرفت، مقابله با سیاست توسعه طلبی چین است. چندی پیش، شرکت ملی نفت و گاز چین اعلام کرد، پکن آماده‌ است در عملیات اجرای خط لوله گاز «ترکمنستان-افغانستان- پاکستان-هند» موسوم به طرح «تاپی» مشارکت کند. این اعلام، در کنار راهبردهای چند ساله گذشته پکن از پیوستگی‌های ژئواکونومیکی به وابستگیهای ژئوپلتیکی و حرکت از سمت مشارکت اقتصادی به سوی همکاریهای سیاسی- امنیتی با کشورهای آسیای مرکزی قابل تحلیل است.

بنابراین نظر، پکن که در حوزه مسائل اقتصادی در قالب سازمان شانگهای، همکاریهایی با مسکو داشت، در حوزه مسائل کلان سیاسی دارای منافع غیر همسو با مسکو بوده و تلاش دارد، بمنظور رهایی از وابستگی سیاسی به روسیه، دسته بندیهای تازه ای از لحاظ مسائل کلان امنیتی و سیاسی در پیش گیرد. برگزاری چندین دور نشست سیاسی با حضور کشورهای منطقه از جمله پاکستان، افغانستان، تاجیکستان و ترکمنستان به انحای مختلف، حمایت از افغانستان برای عضویت در شانگهای، سرمایه گذاریهای کلان مشترک با پاکستان و همچنین برگزاری اجلاس اخیر سه جانبه چین، پاکستان و افغانستان، از جمله مهمترین نمودهای این فرضیه به شمار می‌رود.

در خصوص تغییر رویکرد تهران و مسکو بر سر مسئله ترانس خزر نیز به نظر میرسد، نوعی جناح بندی و معامله سیاسی در صدر دلایل این روند باشد. در جایی که پکن بصورت گسترده در پاکستان سرمایه گذاری داشته و به دلیل لزوم تامین امنیت سرمایه خود؛  نیازمند توجهات بیشتر به حوزه تامین انرژی این کشور است و شاید از این رو به همراهی با افغانستان در تامین مسائل خط لوله تاپی میپردازد؛ ممکن است روسیه که مدتها بنابر اختلافات گازی با ترکمنستان از فرصت بازیگری در عرصه خطوط لوله بازمانده بود، با داد و ستدهایی میان خود و عشق آباد سعی در تغییر برخی نتایج به نفع خود داشته باشد.

 
ابهامات پیشرو

اما در این میان، همچنان رویکرد ایران تاحدود زیادی نامشخص است. ادامه سیاست سکوت در قبال چنین مسائلی از سوی وزارت خارجه خصوصا در حوزه مسائل آسیای مرکزی، شائبه‌های بسیاری را همچنان زنده نگه داشته است. آیا ایران از طرح مسیر جنوبی انتقال گاز از آسیای مرکزی به اروپا ناامید شده است؟ آیا دیدارهای اخیر مقامات ارشد ایران، آذربایجان و روسیه در این تصمیم تاثیرگذار است؟ آیا رفتار تهران نشان دهنده جدی شدن طرح انتقال گاز تاپی است؟ آیا ترکمنستان در صورت اجرایی شدن طرح ترانس خزر، بنابر محدودیت‌های برداشت از منابع گازی خود، از ادامه طرح تاپی دست خواهد کشید؟ حمایت تهران از ترانس خزر، چه عایداتی نصیب تهران خواهد کرد.

admin بدون نظر ادامه مطلب

رئیس جمهوری قرقیزستان به تاجیکستان سفرمی کند

يکشنبه ۲۴ دی ۱۳۹۶ ساعت ۱۴:۳۱

رئیس جمهوری قرقیزستان به تاجیکستان سفرمی کند

رئیس جمهوری قرقیزستان به زودی برای دیدار رسمی با مقام های تاجیکستان به این کشور سفر می کند.

به گزارش رادیو تاجیکی صدای خراسان به نقل از دفتر مطبوعاتی ریاست جمهوری تاجیکستان، «امامعلی رحمان» با ارسال پیام تبریک به همتای قرقیزستانی خود به مناسبت بیست و پنجمین سالگرد برقراری روابط دیپلماتیک میان دو کشور از وی برای سفر به تاجیکستان دعوت به عمل آورده است.

در این پیام تاکید شده است، دیدار رسمی «سورنبای جین ‌بیک‌ اف» رئیس جمهوری قرقیزستان از تاجیکستان، زمینه تحکیم روابط همه جانبه میان این دو کشور دوست و برادر را فراهم خواهد کرد.

امامعلی رحمان با اشاره به روابط دوستانه مردمان تاجیک و قرقیز طی قرن ها، ابراز امیدواری کرده است، دیدار رسمی سورنبای جین ‌بیک‌ اف از تاجیکستان موجب آغاز دوره جدیدی از مناسبات این دو کشور همسایه خواهد شد.

گسترش مناسبات اقتصادی و تجاری، حمل و نقل، انرژی، گمرکی و ترانزیتی با قرقیزستان از اولویت های سیاست خارجی تاجیکستان است.

سورنبای جین ‌بیک‌ اف رئیس جمهوری قرقیزستان نیز در پاسخ به پیام امامعلی رحمان تاکید کرده است، به زودی برای دیدار رسمی از تاجیکستان به دوشنبه سفر خواهد کرد.

 وی با اشاره به همکاری نزدیک تاجیکستان و قرقیزستان در سازمان های منطقه ای مانند سازمان همکاری شانگهای، سازمان پیمان امنیت جمعی و اتحاد کشورهای جامعه همسود، این مناسبات را زمینه ساز گسترش روابط همه جانبه با تاجیکستان عنوان کرده است.

روابط دیپلماتیک میان تاجیکستان و قرقیزستان در ۱۴ ژانویه سال ۱۹۹۳ برقرار شد و در مارس سال ۱۹۹۷ میلادی بیشکک سفارتخانه خود در دوشنبه را افتتاح کرد.

سفارتخانه تاجیکستان نیز در پایتخت قرقیزستان افتتاح شده و درحال فعالیت است.

 

 

 

 

Share/Save/Bookmark

admin بدون نظر ادامه مطلب

چین طرح/

نمایندگان ۱۵ کشور عضو شورای امنیت سازمان ملل، به افغانستان سفر کردند. اقدامی کم سابقه که نشان از اهمیت تحولات سیاسی افغانستان در سطح بین‌الملل دارد. این هئیت پس از ورود به کابل، با مقامات بلندپایه افغانستان ا ز جمله رئیس جمهور و رئیس اجرایی دولت وحدت ملی دیدار کرد. محور این مذاکرات بر اساس خبرهای منتشر شده بررسی اوضاع امنیتی افغانستان، همکاری‌های منطقه‌ای، مبارزه با تروریسم، فساد اداری، مواد مخدر، روند صلح، برگزاری انتخابات، اصلاحات در حکومت‌داری و بررسی نقش سازمان ملل متحد در  زمینه‌ امنیت و توسعه‌ افغانستان ذکر شده است. موضوع دیگری را که دفتر مطبوعاتی ریاست جمهوری افغانستان بدان اشاره کرده است، افزایش فشار بر پاکستان می‌باشد. پس از اعلام استراتژی جدید آمریکا در افغانستان و جنوب آسیا، تنش‌ها بین اسلام آباد و کابل و اسلام آباد و واشنگتن وارد دوره تازه‌ای شده است.

در بخشی از مذاکرات مقامات کابل با اعضای شورای امنیت سازمان ملل، روابط افغانستان با کشورهای منطقه مطرح شده است که رئیس جمهور افغانستان در گفتگو با این هیئت اظهار داشته است که روابط افغانستان در بخش اقتصادی با کشورهای آسیای‌مرکزی، روسیه، چین و ایران نتیجه بخش بوده است اما با وجود تلاش‌های مکرر کابل در زمینه بهبود روابط با پاکستان، نتیجه قابل ملاحظه‌ای حاصل نشده است. اشرف غنی در اظهارات خود شواهدی را دال بر حمایت پاکستان از گروه‌های شبه‌نظامی ارائه کرده است.

رئیس جمهور افغانستان در این دیدار، ضمن حمایت از استراتژی جدید آمریکا در مورد افغانستان و جنوب آسیا، بر مذاکرات صلح بین‌‌الافغانی و مذاکره با پاکستان در راستای برقراری صلح در افغانستان تاکید کرده است.

ریاست دوره ای شورای امنیت سازمان ملل را خیریت عمروف از قزاقستان به عهده دارد و روابط گرم کابل با این کشور در سفر این هیئت به کابل و تلاش برای تحت فشار قرار دادن پاکستان بی‌تاثیر نخواهد بود. غیر از پنج عضو دائم شورای امنیت (آمریکا، روسیه، چین، انگلیس و فرانسه)، ۱۰ عضو دوره این شورا در حال حاضر کشورهای بولیوی، ساحل عاج، گینه استوایی، اتیوپی، قزاقستان، کویت، هلند، پرو، لهستان و سوئد هستند.

با توجه به نفوذ آمریکا بر سازمان ملل و شورای امنیت این سازمان، این سفر می‌تواند بعد دیگری از فشار واشنگتن بر اسلام آباد به منظور همکاری در راستای اجرایی شدن استراتژی آمریکا در افغانستان باشد. حضور نیکی هیلی نماینده دائم آمریکا در سازمان ملل در ترکیب این هئیت حائز اهمیت است.

پیشتر گمانه‌زنی‌هایی در خصوص احتمال تحریم برخی مقامات پاکستانی به دلیل حمایت از گروه‌های شبه‌نظامی مستقر در افغانستان توسط شورای امنیت سازمان ملل از سوی کارشناسان افغان مطرح شده بود.

انتهای مطلب/

 

admin بدون نظر ادامه مطلب

اردوغان: با وجود همه اختلاف نظرها منافع مشترک با آمریکا داریم

يکشنبه ۲۴ دی ۱۳۹۶ ساعت ۱۶:۰۸

اردوغان: با وجود همه اختلاف نظرها منافع مشترک با آمریکا داریم

رئیس‌جمهور ترکیه گفت: با وجود اختلاف نظرها و چالش‌ها بر این باوریم که منافع مشترکی با آمریکا داریم.

به گزارش ایسنا، به نقل از خبرگزاری آناتولی، رجب طیب اردوغان، رئیس‌جمهور ترکیه در اظهاراتی با اشاره به عملیات سپر فرات گفت: همانگونه که در داخل کشور با گروه‌های جدایی طلب تروریستی مبارزه می‌کنیم در فراسوی مرزهایمان نیز این مبارزه را ادامه می‌دهیم. در روزهای آتی عملیات سپر فرات که گام اولش را در مرزهای شمالی برداشته‌ایم در عفرین ادامه می‌یابد.

وی در بخش دیگری از اظهاراتش با اشاره به اقدامات کشورهای غربی علیه ترکیه گفت: آنچه که از متحدان‌مان انتظار داریم این است که براساس روحیه اتحاد رفتار کنند. با این حال با وجود همه چالش‌ها و اختلاف نظرها ما معتقدیم که منافع مشترکی با آمریکا داریم و امیدواریم که با یکدیگر حرکت کنیم. ما از آمریکا می‌خواهیم که از تلاش‌های مشروع ترکیه حمایت کند. امیدوارم در عملیات عفرین آنها در صفی در کنار گروه‌های تروریستی به اشتباه نایستند.

اردوغان سپس با اشاره به فتح الله گولن گفت: فردی در پنسیلوانیا براساس طمع و حرص شخصی، اسلام را تحریف کرده و یک دین جدید معرفی کرده است. آنها برای منافع خود هر گناهی و هر خیانتی را انجام می‌دهند. ما ترکیه را از این غده سرطانی نجات می‌دهیم.

 

 

Share/Save/Bookmark

admin بدون نظر ادامه مطلب

رئیس جمهوری ترکیه اعلام کرد که تصمیم واشنگتن برای آموزش یک نیروی مرزی در سوریه یک گام نگران کننده است.
به گزارش ایسنا، به نقل از رویترز، رجب طیب اردوغان، رئیس جمهوری ترکیه امروز در سخنانی تصریح کرد: تصمیم واشنگتن برای آموزش نیروی مرزی در سوریه یک گام نگران کننده و غیرقابل قبول است.
ریاست جمهوری ترکیه تاکید کرد که آنکار حق مداخله علیه گروه‌های تروریستی را در زمان، مکان و نحوه‌ای که خودش تعیین می‌کند، برای خود محفوظ می‌دارد.
پیشتر ائتلاف بین المللی تحت امر آمریکا از استقرار نیروی امنیتی جدیدی در مرزهای سوریه با ترکیه و عراق خبر داد که این نیرو متشکل از ۳۰ هزار تن است و در مرزهای سوریه با ترکیه و عراق و در نزدیکی رود فرات مستقر خواهد شد.
 
 
admin بدون نظر ادامه مطلب